عید نوروز چگونه شکل گرفت

انسان‏، از نخستین ادوار زندگی اجتماعی، متوجه بازگشت و تكرار برخی از رویدادهای طبیعی، یعنی تكرار فصول شد. نیاز به محاسبه در دوران كشاورزی ، یعنی نیاز به دانستن زمان كاشت و برداشت، فصل بندی ها و تقویم دهقانی و زراعی را به وجود آورد. نخستین محاسبه فصل ها، بی گمان در همه جوامع با گردش ماه كه تغییر آن آسانتر دیده می شد صورت گرفت. و بالاخره در نتیجه نارسایی ها و ناهماهنگی هایی كه تقویم قمری، با تقویم دهقانی داشت، محاسبه و تنظیم تقویم بر اساس گردش خورشید صورت پذیرفت. سال در نزد ایرانیان از زمانی نسبتا كهن به چهار فصل سه ماهه تقسیم شده و همان طور كه ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه آورده است آغاز سال ایرانی از زمان خلقت انسان ( یعنی ابتدای هزاره هفتم از تاریخ عالم) روز هرمز از ماه فروردین بود، وقتی كه آفتاب در نصف النهار ، در نقطه اعتدال ربیعی ، و طالع سرطان بود.

  گزيده اي از سخنان امام هادي (ع)   

امام هادی علیه السلام ، شاخه ای برومند از شجره نبوت و شاخساری بالنده از درخت پرشاخ و برگ امامت است که خداوند به وسیله او و پدران بزرگوارش، کلمه توحید را برافراشت. بنا بر قول مشهور، دهمین پیشوای شیعیان، در نیمه ذیحجه سال 212 هجری قمری در «صریّا» به دنیا آمد. نام مبارکش، علی؛ کنیه اش، ابوالحسن؛ لقب هایش، نجیب، مرتضی، عالم، فقیه، ناصح، امین، مؤتَمَن، طیّب و مشهورتر از همه، هادی و نقی است. پدر آن گرامی، پیشوای نهم، حضرت امام جواد علیه السلام و مادرش، بانوی گران قدر و بافضیلتی به نام سمانه مغربیه است. قدر و منزلت این بانوی گرامی به اندازه ای بود که امام هادی علیه السلام درباره اش فرمود: «مادرم، عارف به حق و اهل بهشت است. شیطان سرکش به او نزدیک نمی شود و خداوند نگهبان اوست».محیط رشد

امام دهم در خانه و محیطی چشم به جهان گشود که فضای آن آکنده از عطر دل انگیز دانش، معنویت، تقوا، اخلاص و بندگی خدا بود و هر لحظه و روزی از زندگی آن حضرت، در دامان مادر پاک دامن و مهربان و مکتب سازنده و تربیتیِ پدر بزرگوارش می گذشت. از این رو، دریچه هایی از دانش و معرفت و کمال بر رویش باز می شد و فضای خانه دلش را فروغی تازه می بخشید. محیط پرورشی امام هادی علیه السلام از نظر سیاسی و فرهنگی از ویژگی خاصی برخوردار بود. از یک سو، شاهد تلاش های مداوم علمی و فرهنگی پدر ارجمندش به منظور تثبیت پایه های امامت بود و از سوی دیگر، می دید که دستگاه خلافت می کوشد ارتباط امام نهم را با پایگاه های مردمی قطع کند.
امامت و رهبری

امام هادی علیه السلام پس از شهادت پدر گرامی اش، حضرت جوادالائمه علیه السلام ، در هشت سالگی بر مسند امامت قرار گرفت. این، خود، از روشن ترین کرامت ها و معجزه ها است؛ زیرا که عهده دار شدن چنین مقام و مسئولیت مهمی در دوران کودکی مگر به خواست و تأیید خداوند متعالی ممکن نیست. پس در سایه ارتباط با عصمت و علم و قدرت ربوبی است که کودک خردسالی می تواند این مقام را به دست گیرد و به تمامی پرسش ها و شبهه ها پاسخ صحیح دهد و در مشکلات و مسیرهای پرفراز و نشیب دنیا، رهبر مردم باشد.
رفع شبهه

پیشوایان الهی به خواست خداوند در راستای اعتلای دین حق، از تربیت های خاصی برخوردار می گردند، به گونه ای که شایستگی آن را می یابند در دوران خردسالی، دارای ارزش ها و کمالات در سطح عالی گردند که در افراد عادی چنین چیزی ممکن نیست. خداوندی که توانایی هایش نامحدود است، چه مانعی دارد به دلیل اهداف مهم تر، به کودکی خردسال، شایستگی امامت بدهد؛ چنان که دلایل استوار و نشانه های امامت و معجزه هایی که از امام هادی علیه السلام در همان دوران خردسالی نمایان گشت، نشان دهنده آن بود که مورد لطف خاص خداوندی قرار گرفته است؛ همانند سلیمان و عیسی و یحیی علیهم السلام که در دوران کودکی به مقام پیامبری رسیدند.
ویژگی های اخلاقی

امام هادی علیه السلام ، نمونه انسان کامل و مجموعه سترگی از اخلاق اسلامی بود. ابن شهرآشوب درباره حضرت می نویسد: «امام هادی علیه السلام ، خوش خوترین و راست گوترینِ مردم بود. کسی که او را از نزدیک می دید، خوش برخوردترین انسان ها را دیده، و اگر آوازه اش را از دور می شنید، وصف کامل ترین فرد را شنیده بود. هرگاه در حضور او خاموش بودی، هیبت و شکوهش تو را فرا می گرفت و هرگاه اراده گفتار می کردی، بزرگی و بزرگواری اش بر تو پرده درمی انداخت. او از دودمان رسالت و امامت، میراث دار جانشینی و خلافت، شاخساری از درخت پربرگ و بار نبوت و میوه سرسبد درخت رسالت بود».
انس با معبود

پیشوایان معصوم علیه السلام در بالاترین درجه مقام شناخت حق تعالی قرار داشتند و همین درک و بینش عمیق، موجب ارتباط و انس همیشگی آنان با خداوند می گردید. امام هادی علیه السلام همچون نیاکان پاکش، برتر از همگان بود و آن گونه که سزاوار مقامش بود، بیش از همه معاصران خود به عبادت و تهجّد می پرداخت. قطب راوندی در این زمینه می گوید: «حضرت علی بن محمد هادی علیه السلام مانند پدران بزرگوارش با فرا رسیدن شب، رو به قبله می کرد و به عبادت می پرداخت و لحظه ای از عبادت دست نمی کشید».
بخشش

بخشندگی و سخاوتمندی با جان و روح اهل بیت علیهم السلام آمیخته است و آن بزرگواران همواره با بخشش های خود، موجب شگفتی دیگران می شدند. گاه سخاوتمندی آنان به قدری بود که شگفتی همگان را بر می انگیخت. در این زمینه، در توصیف امام هادی علیه السلام آمده است: «انفاق آن حضرت به قدری بود که جز پادشاهان، کسی توانایی انجام آن را نداشت و مقدار بخشش های ایشان تا آن زمان از کسی دیده نشده بود و در اندیشه ها جای نمی گرفت».
سخت کوشی

دهمین سپهر نورانی امامت، حضرت امام هادی علیه السلام ، با دوری از خود برتربینی و امیال نفسانی، برای تأمین نیازهای خود و خانواده اش سخت تلاش می کرد و به کشاورزی می پرداخت. علی بن حمزه می گوید: «امام هادی علیه السلام را دیدم که در زمین خود مشغول کار و تلاش است، به گونه ای که بدن مبارک ایشان غرق عرق شده بود. عرض کردم: فدایت شوم دیگران کجایند که به جای شما کار کنند و نگذارند شما زحمت بکشید؟ امام هادی علیه السلام فرمود: ای علی! آن کس که بهتر از من و پدرم بود، در زمین خود کار کرد. عرض کردم: آن کس که بود؟ فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله و امیرمؤمنان علی علیه السلام و همه پدرانم با دست خود کار می کردند. کار کردن، شیوه پیامبران، رسولان و انسان های شایسته است».

جایگاه اطاعت پروردگار

دوری از راه راست و پیمودن طریق خطا و گمراهی، پیوسته با ترس و تشویق همراه است. آن که به اطاعت و فرمانبرداری پروردگار می پردازد، افزون بر داشتن روحی قوی و سالم، چون راه راستی و درستی را می پیماید، تشویش خاطر و اضطراب ندارد و خشم و غضب مردم هم در برابر خشم الهی برای او مهم نیست. برای چنین شخصی، رضایت خداوند، محور تمام برنامه ها و رفتارهاست. امام هادی علیه السلام در این باره می فرماید: «هر آن کس که طاعت و فرمانبرداری پروردگار را در پیش گیرد، هرگز از غضب و خشم مخلوق، هراسی به دل خود راه نمی دهد و هر کس خالق را به خشم آورد، یقین کند که به غضب پروردگار دچار می شود».
پاکیزگی

دهمین ستاره تابناک آسمان امامت و ولایت، مسلمانان را به پاکیزگی و آراستگی فرا می خواند و می فرماید: «خداوند، زیبایی و آراستگی را دوست دارد و آلودگی و آشفتگی را برای مؤمن نمی پسندد. خداوند دوست دارد اثر نعمت خود را بر بنده اش ببیند و او باید جلوه های عطای خدایی را نشان دهد.» پرسیده شد: اثر نعمت چگونه ظاهر می شود؟ حضرت فرمود: «لباس خود را پاکیزه نگه دارد، خود را خوش بو کند و خانه اش را نیکو بدارد».
نحسی ایّام

دین اسلام با تمام عادت ها و سنت های جاهلی، از جمله اعتقاد به شومی و نحسی بعضی از روزها به نبرد برخاست و آشکارا اعلام کرد روزها در بد و نیک انسان نقشی ندارند. آنها نه سودی می رسانند و نه موجب زیانی می شوند و تمامی حوادث، بر اساس سنت های تغییرناپذیر هستی جریان دارد و سررشته تمام رویدادهای جهان به دست خداوند متعال است. امام هادی علیه السلام به یکی از یاران خویش فرمود: «به راه خطا مرو و روزها را در احکام الهی مؤثر ندان و نقشی به عهده آنها مگذار». بر اساس فرمایش امام، رفتار و گزینش های آدمی است که مسیر تیره بختی یا سعادت او را رقم می زند و در این اندیشه، روزها را تقصیری نیست.

          روز عرفه چه روزیست؟

هر سال عده زیادی از مسلمانان برای زیارت خانه خدا ـ کعبه ـ راهی مکّه می شوند. مکّه یکی از شهرهای کشور عربستان است که کعبه در آن جا قرار دارد. به کسانی که به مکّه می روند، اگر در ماه ذی الحجه که یکی از ماه های قمری است، باشد، حاجی می گویند. این سفر که سفر حج نام دارد، شیرین ترین سفر دنیاست و واجب است که حاجیان برنامه ها و کارهایی را انجام دهند. روز عرفه هم نهمین روز از ماه ذی الحجه است که اعمال مخصوص خودش را دارد. حاجیان در این روز در سرزمینی نزدیک شهر مکّه، در بیابانی نزدیک شهر مکّه به نام «عرفات» دور هم جمع می شوند و خدا را عبادت می کنند. روز عرفه، روز دعا و نماز و راز و نیاز با خداست، روز بخشیده شدن گناهان است.

در روز عرفه چه باید کرد؟
در روز عرفه، حاجیان از ظهر تا بعد از غروب آفتاب، باید در سرزمین عرفات بمانند و در آن سرزمین دعا کنند، نماز بخوانند و با خدا به راز و نیاز بپردازند. بسیاری از گناهان در روز عرفه بخشیده می شوند. روز عرفه، روز بزرگی است. روزی که امام سوم ما، حضرت امام حسین علیه السلام در آن روز و در سرزمین عرفات دست به دعا برداشته بود و با اشک و ناله و زاری، با خدای خود مناجات کرده بود. امام پنجم ما، حضرت امام محمدباقر علیه السلام ، نیز در عرفات و روز عرفه، دو دست خود را به سوی آسمان بلند کرد و از ظهر تا غروب آفتاب با خدا راز و نیاز کرده بود؛ یعنی این که امامان ما هم برای روز عرفه، ارزش زیادی قائل بودند و سفارش می کردند که مسلمان ها این روز را از دست ندهند. برای دعا کردن در این روز فرقی هم نمی کند که کجا باشیم؛ یعنی حتماً نباید در صحرای عرفات و در سفر حج باشیم. هر جا که بودیم روز عرفه را با دعا و مناجات بگذرانیم.

روز عرفه، روز دعا

اگر ما همه سال را به خوبی بگذرانیم و از روزها درست استفاده کنیم، زندگی خوبی خواهیم داشت، ولی بعضی از روزها، به سبب اتفاق های ویژه یا به سبب ارزش والایی که دارند، از بقیه روزها بهترند؛ مثل روزهای عید، مثل روزهای تولد امامان ما، مثل روزهای شهادت امامان. خلاصه این که بعضی از روزها از بقیه بزرگ تر و با ارزش ترند و عرفه هم یکی از همین روزهاست. عرفه روز عید مسلمانان است. در روز عرفه باید مثل امامان دست دعا به سوی آسمان بلند کرد و از خدای مهربان چیزهای خوب خواست.

دعای عرفه

در روز عرفه، پس از نماز ظهر و عصر تا غروب آفتاب، همه مشغول دعا و عبادتند. یک دعای خیلی قشنگ به نام دعای روز عرفه هم هست که از امام سوم ما امام حسین علیه السلام به ما رسیده است و خواندن آن ثواب زیادی دارد. شما هم سعی کنید در روز عرفه، با کمک بزرگ ترها این دعای خوب را بخوانید. دعای روز عرفه امام حسین علیه السلام در مسجدها و یا مکان های مقدس دیگر، مثل حرم امامان و یا امام زاده ها حتماً خوانده می شود و مردم به یاد صحرای عرفات، زیر سقف آسمان، دور هم جمع می شوند و این دعای پُر فضیلت را می خوانند.

سایت حوزه

سالن های طراحی ناخن، محل انتقال ویروس هپاتیت

  پزشكان در آمریكا هشدار دادند: سالن های ناخن و تمام وسایل و ابزاری كه برای این كار استفاده می شوند شامل برس ها، تیغ ها، قیچی ها و وسایل دیگر می توانند عامل انتقال ویروس هپاتیت باشند.

دكتر دیوید جانسون از دانشكده پزشكی ویرجینیای شرقی برای انجام این مطالعه، گزارشی را تجزیه و تحلیل كرده كه از سوی كارشناسان «دپارتمان سلامت» در این ایالت تهیه شده است. ارزیابی های دكتر جانسون از این گزارش نشان داده است كه خطر احتمالی انتقال میكروب های بیماری زای خونی مانند ویروس های هپاتیت B و C از طریق وسایل و ابزاری كه در سالنهای آرایش و طراحی ناخن استفاده می شوند، زیاد است چون این وسائل به طور صحیح و كامل تمیز و عفونت زدایی نمی شوند.

به گزارش یونایتدپرس، دكتر جانسون می گوید: موارد جدی از ابتلا به هپاتیت C درارتباط با استفاده از روشهای مانیكور و یا كاشت و ترمیم ناخن ها مشاهده و گزارش شده است.

شرح این گزارش در هفتاد و ششمین نشست سالانه كالج آمریكایی «گاستروانترولوژی» در واشنگتن ارائه شده است.

منبع: خبرگزارى ايسنا (www.isna.ir)

     تمايلات جنسى افراد، در زمان مخصوصى بروز مى‏كند و گاهى بر اثر نبودن تربيتهاى صحيح و فراهم بودن وسائل ارضاء غريزه جنسى، جوان در لب پرتگاه قرار مى‏گيرد و آنچه نبايد بشود، رخ مى‏دهد.

بهترين وسيله براى حفظ عفت عمومى ازدواج است.اسلام نيز به حكم فطرت، زن و مرد را موظف دانسته كه در شرايط مخصوصى ازدواج كنند و سخنانى در اين باره به عنوانهاى مختلف گفته كه اينك برخى از آنها ذيلا ترجمه مى‏شود:
«زنان و مردان با هم ازدواج نمايند و ترس از فقر و تهيدستى آنها را از اين مراسم باز ندارد، خداوند آنان را بى‏نياز مى‏سازد» . (1)

پيامبر گرامى (ص) فرمود: كسى كه مى‏خواهد با روان پاك، با خداوند روبرو شود بايد ازدواج كند. (2)

و نيز فرموده است: «من روز رستاخيز بر ساير ملل به فزونى پيروانم، مباهات مى‏كنم» .
مشكلات ازدواج در عصر حاضر مشكلات ازدواج در عصر ما يكى دو تا نيست.امروزه زنان و مردان از بدى وضع نامساعد بودن شرائط، تن به زناشوئى نمى‏دهند مطبوعات كشور در ستون خانواده مشكلات بى‏شمارى را يادآورى مى‏نمايد ولى بيشتر سختيها بر اين محور دور مى‏زند كه جوانان و دختران محيط ما، در صدد تشكيل خانواده‏اى كه سعادت واقعى آنها را تضمين كند، نيستند.برخى مى‏خواهند از طريق ازدواج، يكى از پستهاى حساس اجتماع را اشغال نمايند.زر و زيورى از اين رهگذر به دست آورند.چيزى كه امروز كمتر مورد توجه است، عفت و پاكدامنى است و اگر گاهى مورد نظر باشد بيشتر جنبه غير ضرورى دارد.گواه اينكه براى ازدواج با دخترانى كه شهرت خانواده‏اى دارند، سر و دست مى‏شكنند، در صورتى كه ممكن است از جنبه‏هاى معنوى چندان قابل تعريف نباشند .چه بسا دختران با فضيلت و با معنويت كه در زواياى اجتماع، با فقر كمر شكن به سر مى‏برند و چندان مورد توجه نيستند.

بالاتر از همه، تشريفات عقد و عروسى است كه داماد و پدر و مادر عروس را به ستوه مى‏آورد . مشكل ديگر سنگينى مهريه است كه روز به روز، در كشور ما به طور سرسام‏آورى بالا مى‏رود .تا آنجا كه گروهى قيد ازدواج را زده‏اند و از راه «لااباليگرى» اشباع شهوت مى‏كنند. (3)